Η ονομασία ρίγανη προέρχεται από την αρχαία λέξη “ορίγανον” που αποτελείται από το ελληνικό “όρος” και το “γκάνος” που σημαίνει λαμπερό. Δηλαδή ορίγανον σημαίνει λαμπερό βουνό.

Η ρίγανη είναι αρωματικό ποώδες, πολυετές και θαμνώδες φυτό. Η λατινική ονομασία είναι Origanum Vulgare και ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών (Labiacae).

Περίπου το 75% των ειδών της ρίγανης βρίσκονται στην ανατολική περιοχή της μεσογείου και ελάχιστα στη δυτική. Στην Ελλάδα φύεται στα πιο ξηρά μεγάλου υψόμετρου μέρη, από την Κρήτη στην Πελοπόννησο μέχρι τη Μακεδονία, καθώς και στα περισσότερα νησιά μας.

              

Ιστορία και παράδοση

Η ιστορία μας λέει ότι η ρίγανη είναι δημιουργία της θεάς Αφροδίτης, της θεάς της αγάπης και της ομορφιάς. Έτσι αναπόφευκτα η ρίγανη αποτέλεσε στην αρχαιότητα σύμβολο ευτυχίας και χαράς.

Στην αρχαία Ελλάδα φύτευαν τη ρίγανη γύρο από τα σπίτια τους για να απομακρύνουν τα κακά πνεύματα. Επίσης φορούσαν στεφάνι από ρίγανη όταν κοιμόντουσαν για να έρθουν στον ύπνο τους όμορφα όνειρα.

Πολύ σημαντική ήταν επίσης στην αρχαιότητα η χρήση της ρίγανης στην ιατρική. Ο Διοσκουρίδης την συνιστούσε για την τόνωση της όρεξης, και για τη θεραπεία των κοιλιακών σπασμών. Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τη ρίγανη για να θεραπεύσει λοιμώξεις του δέρματος που προέρχονταν από ψωριάσεις.

Συχνά οι αρχαίοι Έλληνες παρασκεύαζαν αφέψημα βουτώντας ρίγανη σε ζεστό νερό. Στη συνέχεια αφού πρόσθεταν λίγο μέλι χρησιμοποιούσαν το αφέψημα αυτό για τη θεραπεία του βήχα, του κρυολογήματος και του άσματος.

           

Συστατικά

Η ρίγανη περιέχει σε σημαντικές ποσότητες πτητικά έλαια, στερόλες και φλαβονοειδή. Είναι πλούσια σε βιταμίνη C, Ε, Κ, Α, μαγγάνιο, μαγνήσιο, ασβέστιο, ψευδάργυρο, κάλιο, νιασίνη, φώσφορο και σίδηρο καθώς και σε β-καροτίνη. Περιέχει, επίσης, λουτείνη, ζεαξανθίνη , κρυπτοξανθίνη, πινένιο, λιμονένιο, οκιμένιο, καρυοφυλλένιο και ουρσολικό και ροσμαρινικό οξύ.

Αντιβακτηριδιακή δράση

Το έλαιο της ρίγανης περιέχει δυο πολύ σημαντικά συστατικά, την καρβακρόλη (carvacrol) και την θυμόλη (thymol). Οι ενώσεις αυτές έχουν ισχυρές αντιβακτηριδιακές ιδιότητες. Σε εργαστηριακές μελέτες οι ενώσεις αυτές έδειξαν ισχυρή αντιβακτηριδιακή δράση κατά των βακτηριδίων Staphyloccus aureus (σταφυλόκοκκου) σε γαλακτοκομικά προϊόντα και στο κρέας.  

Εν μέσω αυξανόμενων ανησυχιών σχετικά με τις ασθένειες που καθίστανται ανθεκτικές στα αντιβιοτικά , οι ερευνητές διεξήγαγαν εργαστηριακές εξετάσεις για να διερευνήσουν τις επιπτώσεις του έλαιου ρίγανης σε διάφορα μικρόβια που δεν ανταποκρίνονται σε άλλα αντιβιοτικά φάρμακα.

Το λάδι έδειξε "σημαντική αντιβακτηριακή δράση" έναντι 11 τέτοιων μικροβίων. Αυτό υποδηλώνει ότι οι ουσίες σε ρίγανη θα μπορούσαν να διαδραματίσουν ρόλο στην καταπολέμηση ασθενειών που δεν ανταποκρίνονται πλέον στα αντιβιοτικά.

Ενώ αυτές οι δοκιμές δείχνουν ότι οι ενώσεις σε ρίγανη μπορεί να έχουν αντιβακτηριακές ιδιότητες, αυτό δεν σημαίνει ότι η κατανάλωση ρίγανης θα αποτρέψει λοιμώξεις.

Θρεπτική αξία της ρίγανης

Υπάρχουν πολλοί τύποι ρίγανης και η περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά και θρεπτικά συστατικά μπορεί να ποικίλλει ευρέως.

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει μερικά από τα θρεπτικά συστατικά σε ένα κουταλάκι του γλυκού (κουταλάκι του γλυκού) ή 1 γραμμάριο ξηρών φύλλων ρίγανης.

Θρεπτικά στοιχεία

Ποσότητα

Ημερήσιες απαιτήσεις ενηλίκων

Ενέργεια  (θερμίδες)

2,7

1.800-3.000

Υδατάνθρακες (g)

0,7

130

Φυτικές ίνες (g)

0,4

25,2-33,6

Ασβέστιο (mg)

16,0

1,000-1,200

Φωσφόρος (mg)

1,5

700

Κάλιο (mg)

12,6

4.700

Πηγές: medicalnewstoday.com